wtorek, 16 października 2007

Dzień Dziecka Utraconego

15 października jest w niektórych krajach obchodzony jako Dzień Dziecka Utraconego (Pregnancy and Infant Loss Remembrance Day) już od 1988 roku. W Polsce wzmianka o tym dniu pojawiła się po raz pierwszy w roku 2004, kiedy powstało DLACZEGO - Organizacja Rodziców po Stracie oraz Rodziców Dzieci Chorych.

Strata dziecka w wyniku poronienia, martwego porodu, czy śmierć dziecka po narodzeniu jest traumatycznym przeżyciem dla rodziców. Dlatego październik jest miesiącem szczególnym dla tysięcy kobiet i mężczyzn. W niektórych krajach w owym dniu na znak solidarności z osieroconymi rodzicami przypina się różowo-błękitne wstążki, zapala znicze, składa kwiaty w kościołach, szpitalach, na cmentarzach.

W tym dniu rodzice stowarzyszeni w organizacji DLACZEGO pragną zwrócić uwagę społeczeństwa na:

-Traktowanie poronienia jako nieistotnego problemu kobiety, gdyż nawet w szpitalach, gdzie można już „rodzić po ludzku” poronienie często wiąże się z odebraniem prawa do intymności, leżeniem obok szczęśliwych matek, odmową obecności partnera, brakiem znieczulenia (podczas gdy poronienie już od 14 tc oraz przedwczesny poród bolą fizycznie tak jak poród w terminie).

-Odmawianie prawa do zobaczenia i pożegnania własnego dziecka, gdy urodziło się martwe lub zmarło po porodzie. Skazywanie rodziców na walkę o prawo do pochowania przedwcześnie urodzonego dziecka.

-Postrzeganie śmierci dziecka, zwłaszcza gdy umiera ono przed narodzinami lub w niemowlęctwie, jako społecznie nieważnej straty. Przekonanie, iż rodzice nie zdążyli się do dziecka przyzwyczaić, że jeśli nie będzie się o tym z nimi rozmawiać, będzie im łatwiej.

-Bierność Kościoła, skądinąd tak zaangażowanego w obronę życia nienarodzonych; brak pomocy, wsparcia dla kobiet po poronieniu, odmawianie pochowania dzieci zmarłych przedwcześnie oraz dzieci martwo narodzonych, nie ochrzczonych.

-Problem otoczenia wmawiającego rodzicom po stracie, iż następne dziecko będzie lekiem na to utracone; odmawianie rodzicom prawa do żałoby i opłakania zmarłego, mimo iż psycholodzy od dawna twierdzą, iż niedokończona żałoba blokuje uczucia na wiele lat i źle wpływa na stosunek do kolejnego dziecka

Autorami tej informacji oraz inicjatorami projektu są rodzice z Organizacji Rodziców po Stracie oraz Rodziców Dzieci Chorych „DLACZEGO”- Koło przy Towarzystwie Przyjaciół Dzieci www.dlaczego.org.pl), oraz grupa rodziców po poronieniu (www.poronienie.pl).



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

© puls pro-life